Bilimsel adı Malpighia emarğinata olan acerola, yaygın bilinen adıyla Barbados kirazı, doğal olarak Güney Amerika, Orta Amerika ve Karayipler’in sıcak iklimlerinde yetişiyor. Yaklaşık 2 ila 3 metre yüksekliğe ulaşabilen çalı formundaki bu bitkinin 1 ila 2 santimetre büyüklüğündeki meyveleri, olgunlaşma sürecinde yeşilden parlak kırmızı ve koyu turuncu tonlarına dönüşüyor.
LİMONDAN 60 KATTAN FAZLA C VİTAMİNİ İÇERİYOR
Acerola’nın en dikkat çeken özelliğini, meyvesindeki olağanüstü C vitamini konsantrasyonu oluşturuyor. Küçük boyutuna rağmen tek bir acerola meyvesi, C vitamini deposu olarak bilinen taze bir limona kıyasla 50 ila 60 kata kadar daha fazla C vitamini barındırabiliyor. Etli ve sulu bir iç yapıya sahip olan meyvenin tadı ise ekşimsi ve hafif tatlı aromasıyla öne çıkıyor.
ACEROLA NEREDE YETİŞİYOR?
Acerola doğal olarak tropikal ve subtropikal iklim kuşaklarında yetişiyor; Brezilya, Meksika ve Karayip adalarında geniş çapta üretimi yapılıyor. Meyvede yüksek C vitamininin yanı sıra A vitamini, B grubu vitaminleri ile antosiyanin gibi güçlü antioksidan bileşikler yer alıyor. Bu maddelerin bağışıklık sistemini destekleme ve hücreleri serbest radikallerin neden olduğu hasardan koruma potansiyeli üzerine araştırmalar sürdürülüyor.
EVDE SAKSIDA YETİŞTİRİLEBİLİR Mİ?
Tropikal bir iklim bitkisi olan acerola, soğuktan korunduğu ve uygun şartlar sağlandığı takdirde evde büyük saksılarda kolaylıkla yetiştirilebiliyor. Parlak koyu yeşil yapraklara ve pembe-beyaz alacalı çiçeklere sahip olan bitki, estetik görünümüyle dekoratif bir hava da katıyor. Yetiştirme sırasında bol güneş alan, güneye bakan bir konum tercih edilirken bitki gün içinde en az 6-8 saat doğrudan ışığa ihtiyaç duyuyor.
DİKİM VE BAKIM YAPARKEN NELERE DİKKAT EDİLMELİ?
Acerola için organik maddece zengin, gevşek ve drenajı yüksek toprak karışımları öneriliyor. Saksıya veya bahçeye dikim yapılırken kök sisteminin rahatça yayılabilmesi için geniş bir alan bırakılması ve kök boğazının toprak seviyesiyle eşit tutulması gerekiyor. Ağır topraklarda drenajı sağlamak için torf, perlit veya kompost kullanımı tavsiye edilirken toprağın nem dengesini korumak için yüzeye hafif malçlama yapılabiliyor.
Dikim işleminin ardından bitkiye can suyu verilmesi büyük önem taşıyor. Tropikal kökenli olduğu için toprağının tamamen kurumasına izin verilmeden düzenli sulanması gerekirken, kök çürümesini önlemek adına saksı tabağında su birikmemesine ve toprağın çamurlaşmamasına dikkat edilmesi gerekiyor.
